बलात्कारीसंगको विवाह


प्रकाशित मिति :2020-01-05 11:41:38

आफ्ना श्रीमानले विहे गरेको ६ महिना बितिसक्दा पनि वास्ता नगरेको भन्दै ३० वर्षकी युवतीले गहभरी आँशु पारिन् । उनका लोलाएका आँखा कयौं दिनदेखि नसुतेका जस्तै थिए ।

एकोहोरो घोरिएका उनका नजरमा मरिरहेका सपनाहरू म देख्न सक्थे तर सायद उनले देख्न छोडिसकेकी थिइन् । एउटी नारी जो खुशीका निम्ती जिन्दगीको सम्झौता गर्छे, उसको न बैंसको रहर पूरा भयो न जिन्दगीको साथीले बाचा पूरा गर्यो ।

नियतिले त त्यसै दिन उनलाई लल्कारी सकेको थियो, जुन दिन उनले एक बलात्कारीसँग विवाहको सम्झौता गरिन् । त्यो बलात्कारी जसले उनको अस्मितामाथि धावा बोल्ने दुस्साहस गर्यो । अनि आफ्नो ‘इज्जत’ जोगाउन भन्दै उनले त्यसै बलात्कारीसँग विवाह गर्नुगर्‍यो ।

अधिवक्ता, मञ्जु मिश्र

यो विवाह कम र आफैँ बिरुद्धको अपराध थियो । जुन उनले आफैँमाथि गरिन् । बलात्कारीसँग विवाह गरेर ।

फेसबुकमार्फत इलाम जिल्ला घर भएको रबीन्द्र बराइली भनिने रबीन्द्र विश्वकर्मासँग सामान्य चिनजान भएपछि उनीहरू विस्तारै गफिन थालेका थिए । कुराकानीको सिलसिलाले प्रेमको रुप लियो । अनि विवाह गर्ने योजना बन्यो । केटो बैदेशिक रोजगारीमा भएकाले नेपाल आएर विवाह गर्ने पक्का भयो । शर्मिलाले घरमा कुरा राखिन् । जातभात मिल्ने भएपछि बावुआमाले नाइनास्ती गरेनन् । उनलाई उसको प्रतिक्षा हुन थालेको थियो । एकदिन उ नेपाल आयो, उसलाई लिन एयरपोर्ट पुगेकी शर्मिलाको खुशीको सिमाना थिएन् । कारण–उनलाई प्रेमी भेट्न आएको थियो । चाँडै उसैसँग विवाह हुनेवाला थियो ।

भेटघाटपछि केटाले शर्मिलालाई काठमाडौं हुञ्जेल आफू अन्तै गएर बस्न नसक्ने बतायो । एकदुई दिनको न कुरा हो, उनले यही सोचिन् त्यसबेला । अन्ततः सँगै बस्ने कुरामा सहमति दिइन् । शर्त थियो–सँगै बसे पनि शारीरिक सम्बन्ध नराख्ने ।

चाडै विवाह हुने कुरा थियो, हुनेवाला श्रीमानलाई आफूसँग राख्दैमा अन्यथा के होला र ? पूरै जिन्दगी उसलाई सुम्पने शूर थियो उनको । अविश्वास त कसरी गर्नु ? रबीन्द्रले आफूलाई माया गर्छ भन्ने कुरामा उनलाई गर्व थियो । तर पहिलो दिननै उसले आफ्नो हवस् पूरा गर्ने चेष्टा गर्‍यो । अर्थात जर्वजस्ति हात हाल्यो । उनले इन्कार गरिरहिन् । उसले आफ्नो यौन चाहना पूरा गरेरै छाड्यो ।

त्यस रात उनी सुत्न सकिनन् । रबीन्द्र घुरघुर घुर्दै निदायो । राती फेरि अर्को एकपटक बलात्कार गर्‍यो । उनले प्रतिकार गरिनन् । समाजले, परिवारले के भन्छ भन्ने डर बढ्न थाल्यो । केही दिन बस्छु भन्ने रबीन्द्र विवाह गर्न घरसल्लाह गर्छु भनेर हिड्यो । त्यसपछि सम्पर्क गरेन । एकाएक हराएपछि उनले हारगुहार गरिन् । प्रहरीमा उजुरी गर्न गईन् । प्रहरीको सहयोगमा विवाह चाडै गर्ने सहमति भयो । फेरि केटो बेपत्ता बन्यो । हारदिक भएपछि काठमाडौं जिल्ला अदालतमा जर्वजस्ती करणीको मुद्दा दायर गरिन् । यो २०७५ सालको कुरा हो ।

विवाहको फोटो ।

अदालतमा मुद्दा परेपछि रबीन्द्रलाई प्रहरीले पक्राउ गर्यो । पुर्पक्षको लागि थुनामा राख्यो । थुनामा रहेको बेला रबीन्द्रका आँखाबाट मूल फुट्न थाले । निरन्तर रोइरहे । क्षमा याचना गर्न थाले । परिवारले गर्दा विवाहदेखि भागेको तर आफू तिमी बिना बाँच्न सक्दिन भन्न थाले । आफूले माया गर्ने बतायो । बाहिर निस्कने बित्तिकै विवाह गरेर काठमाडौंमै बस्ने भनेर उनलाई विश्वासमा पार्यो । उनी पनि चाहन्थिन् जोसंग सेक्स भयो, उसैसँग विवाह गर्न । ‘‘आफूले माया गरेको मान्छे गल्ती स्वीकार्छ भने कसको मन पग्लिदैन र ?” उनलाई त्यसबेला उसले गरेको बलात्कार अपराध लागेन् । गल्ती ठानेर माफ गरिन् । केटाको तर्फबाट लडिरहेका वकिलले आफ्नै उपस्थितीमा विवाह गराईदिने भनेर शर्मिलासँग बाचा गरे । र विवाह पनि आफू र आफ्ना साथीहरुकै उपस्थितीमा गरिदिए पनि ।

घरपरिवार सबैले विवाह गर्न उनलाई आग्रह गरे । अन्त्यमा उनले विवाह गर्ने निधो गरिन् ।

‘‘फेरि एक पटक ‘गु’ खाएँ जानी जानी मुद्दालाई कमजोर पारियो । वकिलले उपाय सिकाए । मैले विश्वास गरें । जीवनमा कहिल्यै गर्न नहुने विश्वास गरें’’ उनले भनिन् ।

उनीहरूबीच गत जेठमा विवाह भयो दुवै परिवार, वकिल र केही साथीहरूको उपस्थितीमा, काठमाडौंस्थित भद्रकाली मन्दिरभित्र । मन्दिरमा विवाह भएकाले उनलाई भगवानको डरले पनि धोका दिँदैन भन्ने लाग्यो त्यसबेला ।

विवाह गरेको एक महिनासम्म दुवै परिवारबीच भेटघाट, संस्कार सबै आदानप्रदान भयो । रबीन्द्रले श्रीमान् हुनुको कर्तव्य निभाए । जिन्दगीप्रति एक्कासी माया लागेर आयो । अब केही चाँहिदैन खुशी हुनलाई । त्यस्तै भावना आउथ्यो उनलाई ।

विवाहको फोटो ।

पहिलेदेखि नै कतारमा बसेर कमाउने मान्छे । नेपालमा बसेर सुख दिन नसक्ने बताउदै रबीन्द्र फेरि लाहुर गए । श्रीमतीलाई छोडेर । आफ्ना लागि श्रीमान् कमाउन गएकोमा मनमा छुट्टिनुको पीडा त छँदै थियो खुशी पनि कम थिएन । तर. एक दिन, दुई दिन गर्दै ५ महिना बित्यो । श्रीमान्ले उनको हालखबर सोधेनन् । माया गरेनन् । बरु मेरो घर छोडेर जा भन्दै नानाथरी गाली गर्न थाल्यो । ‘एक दिन सुत्दैमा मेरो जिन्दगी बिगारिस्’ भन्दै अश्लील गाली गर्न थाल्यो ।

त्यतिमात्र होईन नन्दलेसमेत नानाथरी गाली गरिन् । तँ जस्तो आइमाईलाई यस्तै गर्नुपर्ने हो भन्दै अपमान् गरिन्, एकपटक होइन पटक पटक ।

‘‘विवाह दर्ता पनि गरेको छैन ।” उनलाई कतै विवाह गरेको प्रमाणपत्र नहुदा अब ऊ आफ्नो श्रीमान् नकहलाउने हो कि ! भन्ने डर रहेछ । अबेरसम्म उनका बारेमा घोत्लिएपछि लाग्यो यसलाई बलात्कार मान्न सक्छु कि सक्दिन ? नेपालको फौजदारी संहिताले यसलाई बलात्कार मान्न सक्छ कि सक्दैन ? काठमाडौं जिल्ला अदालतले गरेको मागदावी बमोजिम बलात्कार भएको पुष्टि हुदैन भन्ने फैसला मिलेको छ वा छैन ? उनको केस लडिरहेका सरकारी वकिलले उच्च अदालतमा यस मुद्दालाई किन लगेनन् ? सबै प्रश्नको उत्तर खोज्दै छु ।

अपराध संहिताको परिच्छेद १८ करणी सम्बन्धी कसूर अन्र्तगत २१९ दफामा यस सम्बन्धमा अस्पस्ट व्यवस्था छ । उपदफा २ को –क) वमोजिम करकाप, अनुचित प्रभाव, डर त्रास र झुक्यानमा पारी वा शरीर बन्धकमा लिई लिएको मञ्जुरीलाई मञ्जुरी मानिने छैन भनि व्यवस्था गरेको छ ।

सोही महलकै उपदफा ५ मा क देखि घ सम्म पतिले पत्नीलाई विवाह पछि गर्नुपर्ने दायीत्वहरूबारे उल्लेख छ । उनको पतिले न उनलाई बस्ने बास उपलब्ध गराएको छ, न त पालनपोषण वा अन्य खर्चहरू नै जुटाईदिएको छ ।

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

साबित्री थापाः एउटा चुपचाप संघर्ष

-बिमला तुम्खेवा- यसो भनिरहँदा उनी गम्भीर त देखिइन् । तर पनि अनुहार भने भ्रममुक्त थियो ।

सार्वजनिक स्थानमै ज्येष्ठ नागरिकको अपमान

हतपत्त कोही पनि ज्येष्ठ नागरिक आफूमाथि भएको अपमानको विरुद्धमा बोल्न चाहदैनन् । किनकी उनीहरु जुन

गर्भवतीलाई हवाई उद्धार गरि काठमाडौं ल्याइयो

मन्त्रालयको राष्ट्रपति महिला उत्थान कार्यक्रम समन्वय ईकाईले हालसम्म ९२ जना सुत्केरी तथा गर्भवती महिलाको हवाई

सुत्केरी मजदुरलाई वडा अध्यक्षको खाद्यान्न सहयोग

धनगढी । धनगढी उप–महानगरपालिका वडा नं ४ का वडा अध्यक्ष दिपक कुमार थापा क्षत्रीले दैनिक

लकडाउनमा बालबालिका माथि हुने हिंसा र अभिभावकको भूमिका

-विष्णु माया पौडेल- सन् २०१९ को अन्त्यतिर ची बाट शुरू भएको कोरोना भाइरस कोभिड १९ ले

Read more
ताजा अपडेट
© 2015.All rights reserved by mahilakhabar.com
%d bloggers like this: