श्रीमान् जस्तै श्रीमान्


प्रकाशित मिति :2019-12-27 12:08:35

बाहिर हेर्दा जति राम्रो देखिए पनि आजभोली निकै खोक्रो बन्दैछन्, वैवाहिक सम्बन्ध । निकै भलादमी देखिने पुरुषहरू पनि घरमा श्रीमती र छोराछोरी हुदाँहुँदै बाहिरी सम्बन्धमा रहने, श्रीमती र छोराछोरीलाई दुःख दिने, कुटपिट गर्ने, यातना दिने गरेका घटना आजभोली दिनहुँ जसो बाहिर आइरहेका छन् । यद्यपि बाहिर आएका घटना एकाध मात्रै हुन् । दोब्बर, तेब्बर घटना भित्रभित्रै लुकाइन्छन् । इज्जतको डरले बाहिर ल्याइदैनन् ।

तर गुल्मी धुरकोट, पिपलधार घर भएका विनोद खड्का भने एउटा यस्ता उदाहरणीय श्रीमान् हुन्, जसले श्रीमान् हुनुको महत्व र कर्तव्य दुवै कुरा प्रमाणित गर्दैछन् । विवाहको मण्डपमा अग्नीलाई साक्षी राखी, सात फेरा घुमेर, सात जन्म संगै हुन गरेको कबुल अनुसार निर्देशित छन् । उनलाई देख्ने जो कोहीले भन्छन्, ‘श्रीमान् हुन् त यस्तो ।’

२०७२ सालको बैशाख २४ गते विनोद र अनिता वैवाहिक सम्बन्धमा बाँधिए । त्यो मागी विवाह थियो । विनोद अहिले २७ वर्षका भ एभने अनिता २४ वर्षकी । उनीहरूको वैवाहिक जीवन राम्रोसंग चलिरहेको थियो । हाँसी खुसी थिए । विहेको २ वर्षपछि छोरी आहानाको आगमनले उनीहरूको खुसी झन् बढ्यो ।

शारदा गैरे

सायद विनोद र अनिताको सुखद् जीवन दैवलाई रुचेन । अनितालाई एक्कासी टाउको दुख्ने रोगले सताउन थाल्यो । उनीहरूले चेकअप गराए । चिकित्सकको सल्लाह बमोजिम औषधि खान थालिन् अनिता । औषधिले सायद काम गरेन । उनलाई ब्रेन हेमरेज भयो । त्यो घटनाले विनोदले सारा खुशी र सपना ऐना फुटेसरह टुक्राटुक्रामा परिणत भएको महसुस गरे । तर पनि श्रीमतीलाई जसरी पनि बचाउने अभियानमा लागे । श्रीमती बिनाको जीवन अधुरो सोचिसकेका उनले पैंसा, समय, हेरचाह जे–जे आवश्यक पर्छ, सबै जोहो गर्ने अठोट गरे । र लागे राम्रो भन्दा राम्रो उपचारको खोजीमा ।

२०७६ जेठ २९ गते भैरहवा युनिभर्सल मेडिकल कलेज अफ मेडिकल साइन्समा अनिताको अपरेसन भयो । अप्रेसन त भयो अस्पतालको ४ महिनाको बसाई पछि पनि अनितालाई पूर्ण निको भने भएन । ४ महिनाको बसाईमा १८ लाख खर्च भयो । अनिताको टाउकोको दिमाग छोप्ने खप्पर (skull)अझै भैरहवा अस्पतालमै छ । उनलाई निको भएपछि त्यो राख्न मिल्छ ।

अनितालाई ब्रेन हेमरेज भएपछि आफन्त र समाजले के मात्रै भनेनन् । आसा भन्दा निरासा जगाइदिनेहरू धेरै थिए । अनितालाई निको हुदैन । माया मार । किन खर्च गर्छस् भन्दै थप उपचार नगर्न सुझाउथे । तर विनोदको मनले कहाँ मान्नु ? सास रहेसम्म आस नमार्ने अड्डी कसे । थप उपचारका लागि काठमाडौं टिचिङ अस्पतालमा ल्याए । अनिता निकै कमजोर बन्दै गइरहेकी थिइन् । हात खुट्टासमेत चल्न छोडे । श्रीमतीको यो हालतले विनोदलाई थप तनाब थपियो ।

टिचिङ अस्पतालमा केही दिनको उपचार पछि अनिताको स्वास्थ्यमा थप सुधार ल्याउन थेरापीको आवश्यकता पर्न थाल्यो । उनी काठमाडौं नेचुरोपेथी अस्पताल बसुन्धारामा पुगे । अस्पताल ल्याउँदा अनितालाई ह्वीलचेयरमा राखेर टाउको विनोदले अडाइरहेका थिए । नाकमा पाइप, पिसाब थैली झुन्डाएको देखेपछि म आफैलाई अप्ठेरो लाग्यो । यस्तो इमरजेन्सीमा राख्नु पर्ने बिरामी किन यहाँ भर्ना गर्न खोज्नु भएको डाक्टर भने । डाक्टर यन्जनले हास्ँदै भन्नुभयो – उहाँलाई सन्चो गराउन सकिन्छ, त्यसैले ।

अस्पतालमा अनिताको जन्मदिन मनाउदै विनोद ।

अनितालाई नेचुरोपेथी अस्पतालमा भर्ना गरेको २ महिना भो । अहिले उनको स्वास्थ्यमा आएको परिवर्तन देखेर म दंग छु । भेट्न आउने मान्छेलाई रेस्पोन्स गर्छिन् । छोरी देखेर हाँस्छिन् । बोल्छिन् । हात खुट्टा पनि चलाउन थालेकी छन् । डाक्टरका अनुसार हिँडनका लागि भने उनमा अझै केही महिना लाग्नेछ । श्रीमतीको अवस्थामा आएको सुधारले विनोदको अनुहारमा पनि खुशीका रेखाहरू देखिएका छन् ।

अनिताको उपचारमा महिनामा १ लाख बढि खर्च हुन्छ, उनको विशेष तागत दिने खाना क्यालोरी र उपचारका लागि । अनितालाई यस्तो नहुनु पूर्व बुटबलमा घर बनाउने योजना थियो विनोदको । तर अब त्यो सम्भव भएन । सात महिनाको अवधिमा २१ लाख खर्च भइसक्यो । घर बनाउन साचेको पैंसा श्रीमतीको उपचारमा खर्च भइरहेको छ । तर पनि उनलाई त्यसमा कुनै लोभ छैन । श्रीमती निको भए यति पैंसा त के ठूलो कुरा भो र भन्छन् ।

विनोद सबै कुरा छोडेर अनिताको सेवामा लागिरहेका छन् । आफैले डाइपर फेरिदिन्छन् । नुहाइदिन्छन् । खुवाउँछन् । सानो बच्चालाई जसरी माया गरिरहन्छन् । अनिता पनि श्रीमानसंग जिस्किएर बस्छिन् । अनिताको जन्मदिन पनि उनले अस्पतालमै मनाए । विनोदले श्रीमतीलाई माया गरेको देखेर अस्पतालका बिरामी, तिनका कुरुवा सबै लोभिन्छन् । विनोदले मात्र होइन, उनको भाई र दिदीले पनि अनितालाई उत्तिकै माया गर्छन् । विनोद भन्छन्, “दुःख पर्दा त हो नि हेर्ने । राम्रो हुदाँ त किन हेर्नु पर्यो र ?” उनको यो भनाइ नेपाली भनाइसंग पनि मेल खान्छ, – ‘श्रीमान्को गरिबीमा श्रीमती चिनिन्छे, श्रीमती बिरामी पर्दा श्रीमान् चिनिन्छ ।’ विनोदलाई सायद यो भन्दा धेरै अब चिन्नु पर्दैन । उनी असल मात्रै होइन, धर्मी श्रीमान् पनि हुन् ।

छोरी आहानाले डाक्टर देख्नसाथ “अंकल मामुलाई छिटो निको गराइदिनुस् न” भन्छिन् । अबोध बालिकाको त्यो अनुरोध सुन्दा जो कोही भाबुक हुन्छन् । आहाना ३ वर्षकी भइन् । उनलाई विनोदको दिदीले हेरचाह गरेकी छन् ।

विनोदको एउटै चाहाना छ, श्रीमतीलाई निको भएको देख्ने । अनिताले निको भएपछि काठमाडौमै बस्ने इच्छा राखेकी छन् । त्यसैले अब काठमाडौमै बस्ने निर्णय गरेका छन् विनोदले पनि ।

अनिता बिरामी हुनु अघि अनिता, आहाना र विनोद ।

“देवीको रुपमा घरमा भित्रिएकी थिइन् । मेरो बुबाआमाले पनि औधी माया गर्नुहुन्छ । अनिताको व्यवहार पनि निकै मायालु छ” विनोद भन्छन्, “श्रीमान्ले आफ्नी श्रीमतीलाई इज्जत र माया दुवै दिनुपर्छ । श्रीमान्ले माया गरे सबैले माया गर्छन् ।” अनिताको प्रवेशले घर परिवारमा माया, ममता, सुख सबै भित्रिएको बताउने विनादे उनी बिरामी भएपछि परिवार तितरबितर भयो भन्छन् । बुबाआमा गाउँमा, छोरी फुपूहरूसंग । आफू अनिताको स्यारसुसारमा ।

अनिताका बुबाआमा पनि ज्वाइँसंग निकै खुशी छन् । छोरीले भगवानजस्तो जस्तो श्रीमान् पाएको भन्दै छोरीको लागि आफूहरूलाई कुनै चिन्ता छैन भन्छन् । विनोदको मायाले नै छोरीको स्वास्थ्य अवस्था सुधार भइरहेको भन्दै उनीहरू भन्छन्, “ज्वाइँ होस् हाम्रो जस्तो, श्रीमान् होस् त विनोदजस्तो ।”

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

साबित्री थापाः एउटा चुपचाप संघर्ष

-बिमला तुम्खेवा- यसो भनिरहँदा उनी गम्भीर त देखिइन् । तर पनि अनुहार भने भ्रममुक्त थियो ।

सार्वजनिक स्थानमै ज्येष्ठ नागरिकको अपमान

हतपत्त कोही पनि ज्येष्ठ नागरिक आफूमाथि भएको अपमानको विरुद्धमा बोल्न चाहदैनन् । किनकी उनीहरु जुन

गर्भवतीलाई हवाई उद्धार गरि काठमाडौं ल्याइयो

मन्त्रालयको राष्ट्रपति महिला उत्थान कार्यक्रम समन्वय ईकाईले हालसम्म ९२ जना सुत्केरी तथा गर्भवती महिलाको हवाई

सुत्केरी मजदुरलाई वडा अध्यक्षको खाद्यान्न सहयोग

धनगढी । धनगढी उप–महानगरपालिका वडा नं ४ का वडा अध्यक्ष दिपक कुमार थापा क्षत्रीले दैनिक

लकडाउनमा बालबालिका माथि हुने हिंसा र अभिभावकको भूमिका

-विष्णु माया पौडेल- सन् २०१९ को अन्त्यतिर ची बाट शुरू भएको कोरोना भाइरस कोभिड १९ ले

Read more
ताजा अपडेट
© 2015.All rights reserved by mahilakhabar.com
%d bloggers like this: