गंगामाया बोलिन्, ‘सरकार मलाई फाँसी दे !’


प्रकाशित मिति :2018-07-10 14:48:12

-सन्दिप विक–

मेरो छोराको हत्यारामध्ये छविलाल पौडेलको आत्मसमर्पणपछि न्यायको दियो बल्छ कि भन्ने आशा जागेको छ । तर त्यो बल्छ कि निभ्छ थाहा छैन । छविलाल लगायत अझै पाँच जना पक्रिनुपर्ने हो । मेरो बच्चालाई मार्ने ६ जना छन् ।

 

मैले त हत्याका अपराधीलाई सर्वस्व हरणसहित आजीवन कैद भनेको छु । त्यो सरकारले गर्ने हो । अब सरकारले के गर्छ, हेर्न बाँकी छ ।
सरकारले मलाई कस्तो न्याय दिन्छ थाहा छैन ।

पटक–पटक झुक्याएकै कारण म यसरी तड्पिरहेकी छु । तड्पिनु मेरो चाहाना होइन । मेरा श्रीमान नन्दप्रसाद अधिकारीको पनि ३ सय ३४ दिनमा निधन भयो । उहाँलाई सरकारले फाँसी दिएको हो । मेरो छोरा अपराधीले मारिदिए । न्याय खोज्दा सरकारले मेरो सिउँदो पुछिदियो ।

त्यो छविलाल जेल गए पनि नगए पनि मेरो भन्नु त केही छैन । मैले अधिकार मागेको हो । माग्दैछु र मागिरहन्छु ।  एउटा अपराधी जेल गयो भन्दैमा म अनशन तोड्दिन । अब आउने साउन १६ गते यहाँ बसेको सात वर्ष पुग्छ । यो कात्रो (कपडा) ओडेको यतिका वर्ष भयो ।

यो कात्रो छोडेर म केही गरेर खान्छु भनेर उठ्दिन । न्याय पाएको दिन शरीरमा यही बेरेर बाहिर निस्कन्छु । अहिलेसम्म जिवितै छु ।
मेरा खुट्टा त चल्दैनन् । दाइने खुट्टा पुरै अप्रेशन गरेको छ । देव्रे खुट्टा सुन्निएर यत्रो भएको छ । चलाउन सक्दिन । दिसा पिसाब पनि यही बेडबाटै गर्छु ।

मैले सरकारसँग नचाहिने कुराको माग गरेकी होइन । मेरो छोरा मार्ने मान्छेलाई चिनेको छु । हत्यारालाई सजाय दे मात्रै भनेको हो ।
मलाई किन यसरी तड्पाएर राख्छस् सरकार ! अपराधीलाई जेल दिन सक्दैन् भने मलाई फाँसी दिन त सक्छस् होला नि !

सरकार चलाएर मात्रै केही हुँदैन । न्याय अन्याय पनि हेर्नुपर्यो । अहिलेसम्म सरकारी पक्षबाट मलाई सान्त्वना समेत आएको छैन ।
राष्ट्रिय, अन्तर्राष्ट्रिय दवावले त्यो अपराधी छविलाल आफै बाध्य भएर अदालत गयो ।

मलाई जहाँ गए पनि पक्रिन्छन् भन्ने डरले त्यसले आफै आत्मसर्मपण गरेको हो । त्यसलाई कुनै प्रहरीले पक्रिएर ल्याएको होइन । यत्रो वर्षसम्म भागेको त्यो भगौडा हो । भगौडा बाध्य भएर आयो ।

त्यो इज्जत बचाउन, धर्म बचाउन के कारणले बाध्य भयो मलाई थाहा छैन । पाप गरेको छ त्यसले । त्यसकै कारणले मैले छोरा गुमाएँ । सिउँदोको सिन्दूर गुमाएँ । आधी रगत मेरो पनि खाइसकेको छ ।

अपराधीलाई कारबाही नभएसम्म म अनशन तोड्दिन । म बाँच्नु र मर्नुको कुनै अर्थ छैन अब । एक दिन मरिन्छ । मर्नै जन्मिएको शरीर हो । मेरो तहस नहस भएको छ । यिनीहरूले मेरो श्रीमान, छोराको रगत खाइसके । अब उपाय लाग्दैन भनेर आत्मसमर्पण गरेको हो छविलालले ।

मैले अन्न भात नखाएको ६ वर्ष पूरा भएर सात वर्ष हुन लाग्यो । तर पनि अहिलेसम्म म बोल्न सक्दैछु । सलाईन पानी लगाइएको छ । अक्सिजन दिइएको छ ।

यो शरीर कहिले सुक्छ । कहिले फुल्छ । तर कसरी बाँचेकी छु थाहा छैन । म न्याय पाएर मात्रै मर्ने हो । सानो पीडाले अनशन बसेकी होइन । अनशन बस्नु सामान्य कुरा हो भने ती अपराधीहरू आएर बसुन् मैले जसरी ।

(काठमाडौंको वीर अस्पतालमा अनशनरत गंगामाया अधिकारीले छविलाल पौडेलले आत्मसमर्पण गर्नुभो । तपाईंले अनशन तोड्नु हुन्छ कि हुन्न् ? भन्ने प्रश्नमा बोलेको कुरा जस्ताको तस्तै ।)

    Comment Here!

Related NEWS
मुख्य खबर

पत्रकार महिलालाई फुटबल प्रशिक्षण

–महिला खबर– ललितपुर । नेपाल पत्रकार महासंघको महिला समितिले फुटबल प्रतियोगिता गर्ने भएको छ ।

कानून मन्त्रीले माफी मागे (भिडियोसहित)

–महिला खबर– ललितपुर । बंगलादेशमा डाक्टर पढ्न गएका युवतीहरुको विषयमा आफूले बोलेको कुराप्रति कानून, न्याय तथा

महिला सदस्यलाई भैंसीको पाडी

–महिला खबर– वनले विपन्न आर्थिक अवस्थाका महिला उपभोक्ताको आर्थिक उन्नतिका लागि भैंसी उपहार दिएको बताएको छ

एलबीटी भन्छन्, ‘हाम्लाई छिःछि र दूर दूर किन ?’

–महिला खबर– ‘एक त छोरी । त्यसमाथि फरक पहिचान भएकै कारण विभेदमा परेको छौँ’ उनीहरुले भने

दुई पत्रकारसहित सातै प्रदेशका अधिकारकर्मी महिला पुरस्कृत

–महिला खबर– पुरस्कार प्रदान गर्दै महिलामन्त्री थापाले नेपाली महिलाको राजनैतिक क्षेत्रमा सहभागिता बढे पनि सामाजिक र

Read more
ताजा अपडेट
© 2015.All rights reserved by mahilakhabar.com
%d bloggers like this: